Friday, 29 September 2017

प्रेमकविता नंबर 2

मंद सुवासी तुझी ही कांती,
मोहविते ती मज एकांती .

सुंदर , मुलायम, हस्त त्ये कोमल,
हलकेच खट्याळ मनपरि चंचल .

कोवळी ति नाजुक मान ,
गाल मऊ आणि गोरेपान .

सर्वांगसुन्दर तुझी ही काया ,
गुंफते त्यात मज वेडी माया .

आजचे रूप तुझे नवे होते ,
शब्द कविरूपी मज हवे होते .........

©गौरीश देशपांडे

1 comment:

  1. व्वा अप्रतिम छान 👌👌

    ReplyDelete

The Dark Side of Pottor

Professor Hermione Grainger drank her way through the train ride to Hogwarts; when she finally slept, she dreamed of the day Harry died, a...